نود و یکمین اجلاسیه کمیته ملی استانداردهای فناوری نانو در روز دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۹ به صورت مجازی برگزار شد و استاندارد ملی شماره ۱۷۹۳۳ با عنوان «فناوری نانو – تعیین ناخالصی‌های عنصری در نمونه‌های نانولوله‌های كربنی با استفاده از طیف سنجی جرمی پلاسمای جفت شده القائی» مورد تجدیدنظر قرار گرفت. این استاندارد ملی در سال ۱۳۹۳ با استفاده از استاندارد بین المللی ISO/TS ۱۳۲۷۸ به عنوان منبع، تدوین و منتشر شده بود. پس از تجدیدنظر سازمان ایزو بر روی استاندارد بین المللی در سال ۲۰۱۷، سازمان ملی استاندارد نیز استاندارد ملی شماره ۱۷۹۳۳ را مورد تجدیدنظر قرار داد.

وجود كاتالیزگرهای فلزی در تولید انبوه نانولوله‌ها به روش رسوب دهی شیمیایی فاز بخار ضروری است. حذف این كاتالیزگرهای باقیمانده (معمولاً آهن، كبالت و یا نیكل) بعد از تولید نانولوله‌های كربنی، یكی از چالش‌های اصلی در بسیاری از حوزه‌هاست. بعد از انجام مراحل پیچیده خالص سازی، میزان غلظت این كاتالیزگرها اندازه گیری می‌شود. ممکن است به دلیل وجود ناخالصی‌ها در مواد آزمون، نتایج عارضه سنجی، سم شناسی و بوم شناسی نانولوله‌های كربنی نادرست تفسیر شود و فلزات حین دفع محصول به وسیله سوزاندن یا راه‌های دیگر در محیط رها شوند. علاوه بر این عملكرد مطلوب و واقعی نانولوله به این ناخالصی‌ها بستگی دارد و به همین دلیل استفاده از فنون قابل اطمینان برای تعیین میزان آنها در این مواد بسیار مهم است.

در حال حاضر فنون در دسترس برای آنالیز نانولوله‌های كربنی بسیار متنوع هستند. تعدادی از این فنون كه برای مشخصه یابی نانولوله‌های كربنی تك دیواره و یا چند دیواره قابل استفاده هستند، استانداردسازی شده اند یا در دستور كار كمیته فنی استانداردهای فناوری نانو سازمان ایزو (ISO/TC ۲۲۹) قرار دارند. با این حال هر روش برای تعیین ناخالصی‌های عنصری محدودیت‌های خود را دارد.

روش طیف سنجی جرمی پلاسمای جفت شده القائی (ICP-MS) می‌تواند نتایج بسیار دقیق و درستی را فراهم سازد و در عین حال در بسیاری از آزمایشگاه‌های تجاری به طور گسترده در دسترس است. در این روش با استفاده از معرفی نمونه محلول متداول، نمونه آزمون باید به طور كامل حل شود و هضم برخی از نمونه‌ها نیازمند طرح‌های كامل آماده سازی است. روش اجرایی آماده سازی نمونه استاندارد برای انواع ماتریس‌های متداول از جمله خاك‌ها، سنگ‌ها و نمونه‌های زیستی موجود است. اما در مورد نانولوله‌های كربنی، به دلیل ساختار بسیار پایدار آنها و امكان پوشینه دار شدن فلزات در نقص‌های ساختاری، لازم است مواد آماده سازی‌های تخریبی خاصی را گذرانده باشند.

این استاندارد روش‌هایی را برای تعیین عناصر باقیمانده به جز كربن، در نمونه‌های نانولوله كربنی تك دیواره و نانولوله‌های كربنی چنددیواره با استفاده از ICP-MS ارائه می‌کند. همچنین این استاندارد، روش اجرایی برای هضم بهینه و آماده سازی نمونه‌های نانولوله‌های كربنی تك دیواره و چنددیواره را برای تعیین كمّی و دقیق ناخالصی‌های عنصری با ICP-MS فراهم می‌كند.