ایزو۹۰۰۱ را می‌توان اولین استاندارد مدیریت کیفیت در نوع خود دانست. در آخرین ویرایش این استاندارد که ماه سپتامبر ۲۰۱۵ انجام شده است تغییرات جدی در آن دیده می‌شود. به شرکت‌های صادرکننده گواهینامه، سه سال فرصت داده شده است (تا سپتامبر ۲۰۱۸) تا نسبت به بروز رسانی سیستم‌های کیفیتی خود اقدام کنند و آن را با این الزامات جدید مطابقت دهند.
در این نسخه جدید تغییرات عمومی در ساختار سطح بالا (HSL) اتفاق افتاده است، این ساختار جدید برای استانداردهای مدیریتی دیگر نظیر ISO۱۴۰۰۰ نیز عمومیت خواهد داشت. تغییر سطح مدیریتی مهمی در این ویرایش ایجاد شده که در آن واژه قدیمی مدیریت (Management) به واژه رهبری (Leadership) تغییر یافته است. به نظر می‌رسد که این یک تغییر بنیادین باشد که به مدرنیزه شدن الزامات مدیریت سطح بالا ختم شود.

از دیگر تغییرات این استاندارد می‌توان به راهبرد اندیشیدن مبتنی بر ریسک اشاره کرد. تفکر مبتنی بر ریسک در بخش‌های مختلف این استاندارد وجود داشته است اما در این ویرایش جدید، این راهبرد به گونه‌ای تغییر کرده که می‌تواند روی فرآیند کالیبراسیون تاثیر گذار باشد.
تغییرات دیگر نیازمند جزئیات بیشتر درباره فرآیند است فرآیندهایی نظیر تعیین منابع ورودی و خروجی، مسئولیت‌ها، فرصت‌ها و ریسک‌ها.
در این ویرایش جدید، واژه «سیستم مدیریت کیفیت» با واژه «کل سازمان» جایگزین شده است این بدان معناست که ما به جای توصیف جداگانه یک سیستم کیفیتی، آن را به عنوان سازمان شرکت در نظر می‌گیرند.
در نسخه قدیمی این استاندارد، برخی ملزومات ویژه برای تست‌ها و تجهیزات اندازه‌گیری وجود دارد که در نسخه جدید راهبردهای سطح بالاتری در نظر گرفته شده و ملزوماتی برای تمام منابع مورد نیاز ارائه شده است.
نقش مدیریت مجموعه نیز با تعریف مدرن‌تری جایگزین شده و به صورت رهبری در آمده است. این تغیر وضعیت به نوعی مسئولیت‌های جدیدی برای مدیر ایجاد می‌کند که باید نسبت به اثربخشی سیستم کیفی تعهد داشته باشد و از سویی افزایش رضایت مشتریان را نیز در پی داشته باشد.