فناوری نانو از جمله نوآوری های جدیدی است که هیچ کس مطمئن نیست چه چیزی از آن بیرون خواهد آمد. محدوده پیش بینی ها از توانایی تولید مجدد محصولاتی مانند الماس ها و مواد غذایی تا بلعیده شدن موجودات جهان به وسیله نانوربات های همسان ساز گسترده شده است.
تا همین اواخر طبیعت، تنها تولید کننده مواد مولکولی بود. با این حال در چند سال گذشته فناوری نانو، تجمیع حوزه های مختلف علوم را به حوزه آگاهی عمومی وارد کرده است. انتظار می رود این فناوری منجر به نوآوری هایی شود که بتواند به حل بسیاری از مشکلاتی که جامعه امروز با آن رو به رو است، کمک کند.
محصولات مبتنی بر فناوری نانو در حال حاضر در بازار به صورت قطعات الکترونیک، رنگ های ضد خراش، تجهیزات ورزشی، پارچه های ضد چین و چروک و مقاوم در برابر لکه و کرم های ضد آفتاب حضور دارند. تحلیل گران تخمین می زنند که بازار ممکن برای این محصولات در حال حاضر صدها میلیارد یورو ارزش دارد و می تواند تا سال ۲۰۱۵ به یک تریلیون یورو نیز افزایش یابد. این مساله بدین معناست که مواجهه شغلی و عمومی با نانومواد به طور چشمگیری در آینده افزایش می یابد. بسیاری از محققان در حال حاضر از سمّیت مرتبط با نانومواد مختلف در شرایط برون تن و درون تن سخن می گویند. با این حال اطلاعات موجود سلامت نسبی این مواد را بیان می کند و هنوز اطلاعاتی درباره خطرات زیست محیطی نانومواد مهندسی شده وجود ندارد. در حال حاضر اثرات خواص نانوذرات بر سیستم ایمنی بدن در حال بررسی است. مطالعات در مورد نانومواد در این زمینه به طور کلی در دو دسته زیر قرار می گیرند: الف) واکنش ها به نانوذراتی که به طور خاص برای تحریک سیستم ایمنی بدن اصلاح شده اند. ب) اثرات جانبی نامطلوب نانومواد.
پروژه InLiveTox که در طی سه سال گذشته با سرمایه گذاری اتحادیه اروپا انجام شده، به طور قابل توجهی قابلیت آزمون نانومواد به صورت برون تن را پیشرفت داده است. این پروژه بر روی تاثیر مواجهه با نانومواد بر روده، سیستم قلبی عروقی و کبد متمرکز شده است. مواجهه با نانومواد از طریق بلعیدن به حضور نانومواد در غذا، بسته بندی مواد غذایی و داروهای خوراکی مربوط می شود.
این پروژه یک سیستم آزمون برون تن جدید بر پایه سیال را توسعه داده و استفاده از آن را برای مدل سازی پاسخ بافت ها به بلع نانوذرات اثبات نموده است. در این پروژه، نتایج به دست آمده از این سیستم برون تن با مطالعه درون تن بیوسینتیک نانوذرات و اثرات سمّیت آنها بر روی موش تایید شد. بافت های این حیوانات به ویژه در اندام های روده، سیستم قلبی- عروقی و کبد، برای بررسی واکنش های سم شناسی مورد استفاده قرار گرفت. داده ها سپس با نتایج سایر مطالعات بیوسینتیک انجام شده با استفاده از ذرات مشابه و روش های مواجهه متفاوت (مثلا تنفس) مورد مقایسه قرار گرفت. مقایسه داده های درون تن برای مواجهه از طریق تزریق و بلع با داده های به دست آمده از آزمون های استاندارد (نوع تک سلول ساکن) انجام شد. سیستم توسعه یافته نشان داد که الگوی قابل توجهی از تفاوت ها و شباهت ها به ویژه هنگام مطالعه التهاب به دست می آید. تفاوت های روشنی در ارتباط فیزیولوژیکی میان روش های مختلف مشاهده گردید.
این بدین معنی است که نتایج پروژه InLiveTox می تواند قابلیت لازم برای تغییر روش های آزمایش ایمنی و کارآمدی در حوزه های دارویی، شیمیایی، آرایشی و غذایی را فراهم کند. این روش های بهبود یافته می توانند منافع اقتصادی قابل توجهی را از دو طریق ایجاد کنند: یکی از طریق کاهش هزینه های آزمایش در مقایسه با روش استفاده از حیوانات، دیگری از طریق فراهم آوردن فرصت ارائه محصولات ایمن تر به بازارها با سرعتی بیشتر از روش های موجود.
سیستم آزمون توسعه یافته در این پروژه می تواند مزیت رقابتی قابل توجهی را برای اولین استفاده کنندگان آن فراهم آورد. این پروژه می تواند به عنوان ابزاری در آزمایش و پژوهش در حوزه سم شناسی و داروشناسی برای هر ماده شیمیایی جدید مورد استفاده قرار بگیرد. در بسیاری از روش ها نتایج پروژه بسیار فراتر از انتظارات پیش رفته است. ارائه یک روش نوآورانه این توانایی را دارد که زیر بنای توسعه محصولات جدید باشد. در سطح کلان، این پروژه موقعیت برتر سازمان های تحقیقاتی اروپا در رقابت بین المللی را تایید می کند که می توانند آزمون های برون تن را به سرعت توسعه دهند.
برای کسب اطلاعات بیشتر از این پروژه می توانید به اینجا مراجعه نمایید.