کشورهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) به کشور های عضو خود توصیه کرده است که برای مدیریت خطرات مرتبط با نانومواد تولیدی، چارچوب های مقرراتی شیمیایی ملی و بین المللی موجود را رعایت کنند.
این توصیه، توسط شورای حاکم بر سازمان تصویب شده است. هم چنین در این توصیه تذکر داده شده است که این چارچوب ها و سایر سیستم های مدیریتی ممکن است برای منظور کردن خواص ویژه نانومواد تولیدی نیاز به تغییر داشته باشند.
نانومواد تولیدی، ذرات شیمیایی می باشند که در مقایسه با مواد مشابهی که فاقد مقیاس نانو هستند، ویژگی های جدیدی را از خود نشان می دهند. این ویژگی های جدید کاربردهای تجاری جدیدی همچون سلول های خورشیدی بر پایه نانوکریستال های سیلیکون برای دستیابی به بهره وری بالاتر را ممکن می سازد. همچنین آنها ابهاماتی در زمینه احتمال ایجاد خطرات ناخواسته برای انسان و محیط زیست مطرح کرده اند. به عنوان مثال، نانومواد تولیدی جدید، در کرم های ضد آفتاب و مواد آرایشی استفاده می شوند و لذا خطرات بالقوه ناشی از تماس شان با مصرف کنندگان باید به دقت ارزیابی و مدیریت شود.
کشورهای عضو OECD از سال ۲۰۰۶ به توسعه روش هایی برای ارزیابی خطرات مواد ساخته شده ای پرداخته است که دارای کیفیت بالا، بر پایه علم و توافق بین المللی هستند.
این توصیه اهمیت دستورالعمل آزمون های OECD برای تست ایمنی مواد شیمیایی مورد توجه قرار می دهد و نتیجه گیری می کند که بسیاری از دستورالعمل های موجود برای ارزیابی ایمنی نانومواد مناسب هستند. توصیه در عین حال تصدیق می کند برخی از دستورالعمل ها ممکن است برای درنظر گرفتن خواص ویژه نانومواد تولیدی نیاز به تغییر داشته باشند و کار در کشورهای عضو OECD برای دستیابی به آن ادامه دارد.
یک نتیجه گیری مهم این توصیه آن است که بسیاری از داده های جمع آوری شده به عنوان بخشی از ارزیابی ایمنی نانومواد، در حوزه نظام OECD برای پذیرش متقابل داده ها (MAD) در زمان ارزیابی مواد شیمیایی قرار خواهد گرفت. نظام پذیرش متقابل داده ها (MAD) در OECD یک توافق چندجانبه می باشد که امکان به اشتراک گذاری نتایج به دست آمده از انواع آزمایش های ایمنی غیربالینی انجام شده بر روی مواد و محصولات شیمیایی مانند: مواد شیمیایی صنعتی و آفت کش ها (و در حال حاضر نانومواد) را در سراسر OECD و دیگر کشورهایی که به سیستم می پیوندند، به وجود می آورد. آرژانتین، برزیل، هند، مالزی، سنگاپور، آفریقای جنوبی و همچنین تمام کشورهای OECD، عضو دائم در نظام MAD و تایلند، عضو موقت آن هستند. این نظام موجب صرفه جویی دولت ها و تولیدکنندگان شیمیایی به میزان سالانه در حدود ۱۵۰ میلیون یورو گردیده است.
گسترش دامنه نظام MAD در حوزه نانومواد، احتمال ایجاد موانع تجاری غیر تعرفه ای بین کشورها را، به ویژه در زمان بازاریابی نانومواد تولیدی یا محصولاتی که شامل نانومواد می باشند، به طور قابل ملاحظه ای کاهش خواهد داد. همچنین موجب تقسیم کار و هزینه بین کشورها در زمینه آزمون و ارزیابی تمامی نانومواد موجود در بازار می گردد. در آینده پس از گذشت سه سال، این توصیه به لحاظ ارزیابی چگونگی پیاده سازی در کشورهای عضو OECD و دیگر کشورهای شریک که به این نظام پیوسته اند، مورد بازبینی قرار خواهد گرفت.
برای کسب اطلاعات بیشتر، می توانید از وب سایت سازمان همکاری و توسعه اقتصادی بازدید نمایید.