محققان موسسه ملی استاندارد و فناوری )NIST )روشی برای توالی سنجی DNA ارائه کردند که در آن از نانوحسگر الکترونیکی استفاده شده است. این نانوحسگر قادر است حرکت هایی کوچک در حد یک اتم را شناسایی کند. این ابزار که مجهز به خازن ذخیره کننده بار الکتریکی است از روبانی از جنس دیسولفید مولیبدن ساخته شده است. رشته های منفرد DNA که حاوی زنجیرهای از جفت بازها هستند از میان حفرهای به ابعاد ۵.۲ نانومتر در بدنه روبان عبور میکنند. زمانی که یک جفت باز جدا شده به این روبان برخورد میکند، روبان حرکت کرده و سیگنال الکتریکی ایجاد می کند. میزان حرکت روبان و چگونگی آن تعیین کننده توالی بازها در رشته DNA است. برای شناسایی جفت بازها، چهار نانوروبان با بازهای مکمل که به نانوحفره چسبیده، مورد استفاده قرار میگیرد. زمانی که باز مورد نظر در مجاورت باز مکمل قرار گیرد، با آن برهمکنش داده و سیگنالی ایجاد میشود. یکی از مزیت های این روش آن است که اتصال میان DNA و حفره به صورت مستقیم اتفاق نمیافتد، مشکلی که در روبان های گرافنی به کررات به وجود میآید. محققان این پروژه معتقدند که این روش را میتوان بدون استفاده از نانوحفره نیز انجام داد، به این شکل که DNAها به لبه غشاء متصل میشوند. الکساندر اسمولیانتسکی از محققان NIST میگوید: »این راهبرد مشکل چسبیدن DNA به نانوحفره را حل میکند چرا که اصال از گرافن استفاده نمیشود. در این روش به جای اتکا به نانوحفره، از برهمکنش آن با خازن استفاده میشود.« براساس اظهارات این گروه تحقیقاتی، شبیه سازی های متعددی برای این کار انجام شده و تخمین های نظری نیز ارائه شده است که نشان میدهد این روش با دقت ۷۹ تا ۸۶ درصد میتواند بازهای DNA را شناسایی کند. این کار با سرعت ۷۰ میلیون بار در ثانیه قابل انجام میشود.